Rondom Vaxjo

De tweede camping in Zweden was in Vaxjo, een camping waar ik me direct op mijn gemak voelde, ook deze camping ligt aan een meer. Hier kreeg ik meteen het juiste vakantiegevoel.

Op de fiets ontdekten we de omgeving, en ik spotte vrij snel de typische Zweedse huizen.

Advertenties

Kopenhagen-Malmö, en weer verder

En mijn verhaal gaat verder, na twee nachten Denemarken willen we verder het avontuur tegemoet in Zweden.

De overtocht Kopenhagen – Malmö gaat het grootste gedeelte over de prachtige Øresund brug en een heel stuk onder de zee.

Er zijn genoeg campings in Zweden, de eerste camping was in het plaatsje Hoor. De pootjes van de caravan werden uitgedraaid, en het genieten kon beginnen.

Langs de kust genoten we van vele de kleine privé strandjes en de prachtige uitzichten.

Juli

Juli is de maand waarin we de weken aftellen richting onze zomervakantie.

Eind juli begint het weer voor ons en op dit moment blader ik nog ff door onze eerste vakantiedag in 2017.

Een tussenstop van 2 nachten in Sandersvig te Denemarken, op weg naar onze rondreis door Zweden.

Dag twee in Denemarken, het stadje Christiansfeld staat op de werelderfgoed lijst van Unesco.

Prachtig he.

Kersenfestival 2

Het was druk maar heel goed te doen, en wat het prettigst was de kraampjes stonden allemaal tussen de kersenbomen waardoor we heerlijk in de schaduw liepen.

Er was eten en drinken, kraampjes met leuke waar en er was een hele leuke sfeer. En natuurlijk heel veel heerlijke kersen.

En niet te vergeten roofvogels aan de ketting en op een stokje.

Ik heb hier altijd wat moeite mee, leuk om een keer een foto van te maken en ze van dichtbij te zien maar……. nee ik vind het niet fijn.

In een half uur tijd mag de vogel 10 keer om andermans arm, 30 bezoekers maken een foto van hem en de verzorger zegt doodleuk ” vind ie leuk hoor”.

Natuurlijk vind die roofvogel het niet leuk, die wil wegvliegen en muizen vangen, en hoog bovenin de lucht zweven……

Geplaatst in Canon EOS 550d, spinsel

Kersenfestival te Cothen

We fietste vandaag vanaf de camping in Woudenberg naar Cothen om een bezoek te brengen aan het kersenfestival. We zijn beide niet echt van het opzoeken van de drukte, dus we hadden al snel tegen elkaar gemompeld ” als het niks is gaan we weer hoor”, daar bedoelen we mee al dat gedoe met die massa’s mensen om ons heen……..dan zouden we snel verder fietsen.:-)

Als je bijna veertig jaar getrouwd bent dan heb je vaak aan een half woord genoeg en hoef je elkaar alleen maar aan te kijken.

Eerst moesten we het bekende ruggetje van Utrecht over, sinds kort heb ik een mooie zwart fietsmonster zonder accu aangeschaft en vol goed moed zet ik mijn versnellingen in op weg naar de rug.

Het gaat goed, lekker in cadans stampend omhoog, ik schakel terug naar een lichter verzet, en ik schakel nog eens en nog eens, mijn mond hangt open en ik krijg het moeilijk, mijn hart bonkt in mijn keel en ik trap verder, al kijkend naar het achterwerk van mijn man denk ik trappen in cadans blijven…..de weg lijkt platter te worden maar nee, het is vals plat dat is nog erger…

Met een hoofd als een rood stoplicht kom ik boven, wat ben ik blij met de schaduw van deze eeuwenoude bomen, ” dank jullie wel bomen, ik ben zo blij met jullie”. (Ik bedank vaak bomen, ook als we onder het bladerdak konden schuilen bij een flinke regenbui.)

Maar vooruit, ik fiets dus bovenop die Utrechtse heuvelrug en stop even omdat ik trots op mezelf ben, en om even mijn hart tot rust te laten komen. Bonk, bonk, puf, puf, ik heb het gehaald na drie jaar gefietst te hebben met een e-bike, trap ik nu weer heerlijk ouderwets op een hybride fiets de Utrechtse heuvelrug op.

Na de afdaling van de rug willen we linksaf slaan het fietspad op. We schrikken ons dood een grote zwarte Mercedes met de naam TAXI op zijn auto neemt de binnenbocht en ik zie mezelf al met een rotgang op de motorkap belanden….gelukkig in een fractie van een seconde remt de taxichauffeur, hij rijdt met een boog om ons heen vervolgt zijn weg ons verbijstert achterlatend, we kijken de auto met TAXI op zijn dak verbaasd na. Hoe kan hij zo verder rijden, zonder een gebaar of een woord te zeggen?

Een half uurtje later parkeren we onze fiets en steken de weg over……..ik zie heel veel mensen.

Morgen de rest 😉