Geplaatst in Canon EOS 550d, spinsel

Kersenfestival te Cothen

We fietste vandaag vanaf de camping in Woudenberg naar Cothen om een bezoek te brengen aan het kersenfestival. We zijn beide niet echt van het opzoeken van de drukte, dus we hadden al snel tegen elkaar gemompeld ” als het niks is gaan we weer hoor”, daar bedoelen we mee al dat gedoe met die massa’s mensen om ons heen……..dan zouden we snel verder fietsen.:-)

Als je bijna veertig jaar getrouwd bent dan heb je vaak aan een half woord genoeg en hoef je elkaar alleen maar aan te kijken.

Eerst moesten we het bekende ruggetje van Utrecht over, sinds kort heb ik een mooie zwart fietsmonster zonder accu aangeschaft en vol goed moed zet ik mijn versnellingen in op weg naar de rug.

Het gaat goed, lekker in cadans stampend omhoog, ik schakel terug naar een lichter verzet, en ik schakel nog eens en nog eens, mijn mond hangt open en ik krijg het moeilijk, mijn hart bonkt in mijn keel en ik trap verder, al kijkend naar het achterwerk van mijn man denk ik trappen in cadans blijven…..de weg lijkt platter te worden maar nee, het is vals plat dat is nog erger…

Met een hoofd als een rood stoplicht kom ik boven, wat ben ik blij met de schaduw van deze eeuwenoude bomen, ” dank jullie wel bomen, ik ben zo blij met jullie”. (Ik bedank vaak bomen, ook als we onder het bladerdak konden schuilen bij een flinke regenbui.)

Maar vooruit, ik fiets dus bovenop die Utrechtse heuvelrug en stop even omdat ik trots op mezelf ben, en om even mijn hart tot rust te laten komen. Bonk, bonk, puf, puf, ik heb het gehaald na drie jaar gefietst te hebben met een e-bike, trap ik nu weer heerlijk ouderwets op een hybride fiets de Utrechtse heuvelrug op.

Na de afdaling van de rug willen we linksaf slaan het fietspad op. We schrikken ons dood een grote zwarte Mercedes met de naam TAXI op zijn auto neemt de binnenbocht en ik zie mezelf al met een rotgang op de motorkap belanden….gelukkig in een fractie van een seconde remt de taxichauffeur, hij rijdt met een boog om ons heen vervolgt zijn weg ons verbijstert achterlatend, we kijken de auto met TAXI op zijn dak verbaasd na. Hoe kan hij zo verder rijden, zonder een gebaar of een woord te zeggen?

Een half uurtje later parkeren we onze fiets en steken de weg over……..ik zie heel veel mensen.

Morgen de rest 😉

Auteur:

Welkom bij mijn schrijfsels en praatjes, pixels en plaatjes, rijmsels en vindsels......mijn hersenspinsels!
 
Ik ben Annemiek een 62 jarige vrouw woonachtig in het Groene Hart.
Vanaf 2005 t/m 2006 tikte ik bijna dagelijks mijn "Hersenspinsels" in dit blog! 
Na een paar jaar zonder getik, heb ik in 2018 langzaam de draad weer opgepakt om mijn dagelijkse spinsels weer te publiceren.


Een gedachte over “Kersenfestival te Cothen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s