Geplaatst in Canon EOS 550d, creativiteit, Fotografie, Genieten van de natuur, kleur, natuur, natuurfotografie, Oude Wetering, verbazing

Herfstpracht 3…..

Vanmiddag ben ik ondanks dat ik nog niet helemaal herstelt was van een griepje toch even met dit prachtige weer naar buiten gegaan met mijn camera. De bomen verliezen steeds meer bladeren, dus ik moest er nog even van profiteren. Deze foto`s heb ik gemaakt in een klein parkje met kronkelige beukenhagen tegenover de plaatselijke supermarkt.

IMG_3307

Deze beukenhaag valt wel heel erg op in het zonnetje!

IMG_3324

IMG_3329

IMG_3330

IMG_3333

IMG_3345

IMG_3351 bewerkt 2

Geplaatst in spinsel, teleurstelling, verbazing, verbinding

Gemeen plankje…..

 

 

Dit oversteekplankje kwam ik gisteren tegen tijdens mijn herfstwandeling! Ik vraag me af wat de bedoeling is van dat dwars plankje….het zit me behoorlijk dwars, de koeien en schapen kunnen er gewoon overheen stappen…..niet dat een koe of schaap op zo`n manier de sloot zal oversteken……dus er blijft maar een antwoord mogelijk……wat een gemene boer!

Geplaatst in Genieten van de natuur, gevaar, meer bewegen, verbazing, wandelen, water

Heimwee naar……

De Bereklauw

Zoals het nu naar uitziet krijgen we een zondag met veel wind en regen….er moet volgens weeronline 25 mm regen gaan vallen. Waarschijnlijk een dag die we binnen in huis zullen gaan doorbrengen…..de klus is geklaard dus zouden we wel weer eens….kunnen gaan wandelen…..genieten van de natuur en tijdens de wandeling mooie foto`s maken…..Ik vrees dat het bij dagdromen blijft.

Dan maar even een foto uit de oude doos;

Juni 2009, Wageningen, een wandeling langs de Nederrijn, koekeloerend onder de Bereklauw die daar welig tiert, manlief loopt ondertussen rustig door, een plant met venijn, een giftige dus, heel voorzichtig een foto van deze schermbloemige, niet aanraken deze plant, als de zon schijnt en je raakt hem per ongeluk aan, je houdt er brandwonden aan over, maar ik kon het niet laten, de plant is zo mooi, zo fragile, die stengels en die kleine bloempjes, zelfs als je hem van onder kiekt, en toen ik de foto op mijn pc zette zag ik het pas……in de verte, turend over het hek…..mijn man!

Mijn wandelspinsels; http://spinseltje.wordpress.com/

Geplaatst in verbazing, verdriet

Geen woorden…

Er zijn geen woorden voor het vreselijke drama wat zich gisteren heeft afgespeeld in Noorwegen.

Ik zag net de beelden en de verhalen van een overlevende, een jong meisje in de bloei van haar leven……als er iemand naast je doodgeschoten wordt door zo`n halve zool is dat al verschrikkelijk om mee te maken……maar zij heeft gezien dat er 10 leeftijdsgenootjes naast haar in koele bloede werden doorgeschoten…..

Wat zullen al de overlevende en de naaste van al de overledene een ontzettende moeilijke tijd tegemoet gaan….

Soms is er zoveel wat we voelen, maar zo weinig wat we kunnen zeggen…….

Geplaatst in Ergenissen, gekissebis, verbazing

Komt alles weer op zijn pootjes terecht?

Komt alles weer op zijn pootjes terecht?

Afgelopen 4 dagen heb ik heel veel telefoontjes moeten plegen…. omdat er mensen zijn die van alles beloven en die niets,…. maar dan ook helemaal niets nakomen….leveranciers die materiaal niet op tijd leveren, monteurs die niet op komen dagen…..schoonmakers die er met de pet naar gooien en die je weer bij de klus moet slepen…..de snoep/frisdrankautomatenvuller die de automaat niet vult terwijl ik heb hem een uur daarvoor had gewezen op de lege automaat….mensen die je beloven terug te bellen en dit maar niet doen…..Dit heb ik mijn hele loopbaan als facilitair medewerker nog niet meegemaakt….heel vermoeiend allemaal!

Ik heb vanmiddag na mijn 32 uur werken……de deur achter me dicht getrokken…. en ik ben naar huis gegaan! Volgende week weer een week….hopelijk komt dan alles weer op zijn pootjes terecht!

Ik ga lekker lullig mijn muren sauzen…..radiootje aan……niet nadenken………gezellig samen met mijn mannetje…op hem kan ik al jaren vertrouwen!

Geplaatst in creativiteit, opwinding, verbazing, zelf doen, zigzag

Zigzag…..

Gisterenavond heb ik weer eens ouderwets met mijn naaimachine gewerkt……ik kreeg er ook welliswaar steeds meer lol in…….het is al een oud beestje…..ik moest wat rokjes inmaken…..en een gordijn naaien……het stofje lag al heel lang te wachten…een beetje stoffig te worden eigenlijk..

De knop om van stikken naar zigzaggen te gaan deed het niet meer…..ik kon eerst een paar meter alleen maar stikken…..en toen kon ik alleen maar zigzaggen…..niet echt handig natuurlijk….maar uiteindelijk met een mooi resultaat……een gordijn met zigzag stiksel…..

Toch maar even kijken of manlief de knop weer kan repareren…..anders moet ik  misschien afscheid gaan nemen van mijn trouwe machien!

Ik heb er de afgelopen 32 jaar heel veel mee genaaid….kinderkleertjes….beddegoed…..gordijnen…..knuffels gemaakt etc….

Geplaatst in Genieten van de natuur, kleur, verbazing, water

Mooi blauw is niet lelijk…

Mooi blauw is niet lelijk...

 

Vanmiddag heb ik mijn vriend weer gered…..als ik thuiskom hangt ie er zo lusteloos bij…..ik praat tegen hem….ik geef hem aandacht……maar niets helpt!

Het enige wat helpt is een grote scheut met water……en dankbaar zoals ie is…….ziet hij er een een uur later een stuk opgewekter uit!

Geplaatst in beweging, Genieten van de natuur, in balans zijn, oliebaronnen, Oude Wetering, spinsel, vakantiegevoel, van Lent, verbazing, verbinding, water

Heen en weer met het pontje….

`t Heen en Weertje

 

Omdat de brug bij Oude Wetering verbreed wordt en dus dicht is voor het rijdende verkeer ligt er voor de fietsers een tijdelijk pontje die de wandelaars en de fietsers naar de overkant brengt.

Verderop bij scheepsbouwer van Lent op de Kaag worden zeer luxe schepen voor o.a. oliebaronnen gemaakt…..De een boot is nog nog breder, groter, langer mooier, duurder etc dan de ander. Met of zonder zwembad…..als je geld over hebt kan je het bij van Lent laten rollen…..de brug wordt dus verbreedt zodat al dat pracht en praal er zonder moeite door heen kan richting de oliebaronnen…..die hunkerend staan te wachten….

Maar ik had het over de pont over de ringvaart….daar heb ik dus vandaag 2 keer gebruik van gemaakt om naar Nieuw Vennep en weer terug te fietsen………even wachten aan de wal……dan draait de pontbaas de pont mijn kant op…..hup met de fiets in de hand de pont op…..dan ga ik staan met beide benen lichterlijk gespreid voor de broodnodige stabiliteit….want als je dit niet doet en de boot komt op een golf terecht…..dan kan je een smakker maken…..met of zonder fiets…..en al die medepont overvaarders…..die lachen heel stiekem in hun vuistje….dan jawel, we zijn er al weer…zelfde ritueel…..op de beurt wachten om de pont te verlaten…..en weer stiekem blij zijn…… om weer vaste grond onder de voetjes te voelen….

Maar wat ik nou uiteindelijk wil zeggen; Ik word er altijd zo blij van het overvaren op een pontje……het geeft me eigenlijk een heerlijk vakantiegevoel! En dat op 20 meter afstand van mijn huisje…..Morgen maar weer even op vakantie dan…..