Vorige week reed ik op de A12 en heb ik onderweg naar huis afslag Bunnik heel bewust gekozen.
Daar barst het van de fruittelers en daar ging ik op af…..
Onderweg stopte ik om deze Clara`s onder de bloesem te kieken….
En ik kwam langs deze kersentuin..
En de laatste foto maakte ik in mijn eigen voortuin van mijn bloeiende appelboom….
Jammer he, dat het alweer ten einde loopt, het was echt genieten!
Het ontluiken in de natuur
Is voor ons oog zo puur
De planten, bomen en bloemen gaan in knop
Het voorjaar zit in de dop
De winter gaat over eventjes in de kast
En is ons niet meer tot last
Mogen we af en toe even proeven
Hoe de zon ons komt vertoeven
Dan worden we allen vrolijk en blij
Een warm zonnetje settelt in mij
Vergeet ik heel even de winterdagen
En wil ik over de winter niet klagen
Maar wens ik wel
Dat de lente komt heel snel
En vanochtend vroeg was het dan zover…..
Voor het eerst dit jaar op de fiets naar het werk, om precies te zijn is het 14 kilometertjes naar mijn werkplek in Hoofddorp.
Het had niet gevroren maar het was nog wel rond het vriespunt dus ging de gehaakte muts op het hoofdje en de wanten aan de vingers.
Ik had er nog maar net een paar kilometer opzitten toen ik al van mijn fiets afsprong om bovenstaande foto van de zonsopgang boven de westeinderplassen maakte.
Je hoeft maar even te blijven kijken en je ziet de zon zo omhoog kruipen, jeetje wat had ie een haast om ons een mooie dag te bezorgen!
En dat is gelukt het is een prachtige voorjaarsdag.
Nog even werken en dan fiets ik weer terug naar huis langs de waterkant met mijn camera in handbereik!
Afgelopen maanden heb ik op dit blog weinig van mezelf laten zien.
Ik had totaal geen inspiratie, ik had weinig fut en ging in de avond niet eens meer de deur uit voor een wandeling.
Ik handwerkte wat, en ik poste zo af en toe iets op facebook maar meer ook niet.
Ik ging naar mijn werk en als ik thuiskwam wist ik niet hoe snel ik de voordeur weer moest sluiten.
Dat kwam niet alleen door het bar koude winterweer maar ook door andere omstandigheden.
Door het plotselinge overlijden van mijn jongere broer, die hoorde in november dat ie ernstig ziek was, en eind januari stierf op een veel te jonge leeftijd van 54 jaar…zijn vrouw en kinderen in totale ontreddering achterlatend.
Ik leefde als het ware in een soort van coconnetje……..ik sloot mezelf af om nu na een paar weken van verdriet en bezinning weer terug bij mezelf te komen.
Nu de lente zijn intrede doet voel ik dat de energie weer terug komt in mijn lijf.
Het is in de vroege ochtend niet donker meer, dus ik krijg zin om op de fiets naar het werk te gaan, het campingseizoen nadert snel, dus op naar de fietstochten, de wandelingen en de rust die ik vind in de natuur!
En de merels fluiten er ook weer lustig op los om ons te laten weten dat toch echt de Lente is aangebroken!
Het is ontzettend koud buiten, de grond is bevroren en er ligt nog sneeuw, voor vogels geen ideaal weer.
Die ga ik dus helpen de winter door te komen…….
Men neme een pot pindakaas je roert er strooivoer doorheen, die plaats je op een zelfgemaakte houder die je vind op de website van Landleven en zie hier……
Het is genieten geblazen niet alleen voor de vogels maar ook voor mij…
Alle soorten vogels komen voorbij, de grote vogels maken ruzie om deze lekkernij…..
En de kleine vogels wachten rustig hun beurt af….
Camera klaar, kijk wat er gebeurd en schieten maar…
Een kind van 2 jaar lacht 200 keer op een dag
Volwassenen lachen 18 jaar keer op een dag
Blijkbaar hebben we iets afgeleerd
(vandaag gelezen in een tijdschrift)
